Alle berichten door athageve

Nieuwe piëzografie: Windpark Nijmegen-Betuwe

Momenteel wordt gewerkt aan de bouw van een windmolenpark langs de A15 bij Nijmegen. Uniek aan dit project is dat het park gefinancierd wordt door burgers van Nijmegen en omstreken. Dit inspireerde mij om deze grafiek te maken. Het leek mij een leuke manier om participanten van dit duurzame project de mogelijkheid te bieden om een zichtbare herinnering aan dit unieke initiatief aan de muur te hangen.

Meer info: https://at-hageve.com/werk/grafiek/windpark-nijmegen-betuwe/

Niet zo…

Als je, zoals ik, begaan met met de toekomst van onze Aarde krijgt het woord ‘duurzaam’ steeds minder lading. Natuurlijk, in het woordenboek staat onverminderd als betekenis “1 lang durend; weinig aan slijtage of bederf onderhevig; het milieu weinig belastend” maar in het dagelijkse leven wordt de term aan de lopende band misbruikt om consumenten het gevoel te geven goed bezig te zijn en daarmee een ongebreideld consumptiegedrag te stimuleren.
Zelfs een van de meest milieubelastende activiteiten –een vliegreis– wordt welhaast een groene daad door de CO2-compensatie die je in de vorm van bomenaanplant kunt afkopen. En je geweten is ook weer schoon.

Helaas zijn dit soort marketingtrucks vooral bedoeld om meer te consumeren en heeft het met échte duurzaamheid weinig gemeen.
Begrijp me goed: ik ben geen geitenwollensokkenazijnzeiker die iedereen zijn/haar plezier wil ontnemen. Ik geniet ook graag van aardse zaken, maar ik ben er ook van overtuigd dat we met z’n allen tot een maatschappij kunnen komen waarin we én kunnen genieten én voor een echte duurzame wereld kunnen zorgen. Wubbo Ockels was daarin een voorloper en voor mij een inspirator. Hij droomde van duurzame energie met vliegers, boten met zeilen en zonnepanelen, kortom niet minderen maar verbeteren; happy energy!

Genieten wordt pas écht genieten als we dat doen in de wetenschap dat ook generaties na ons dat genot mogen proeven, dat mensen die onder minder florissante omstandigheden op deze wereld gekomen zijn hun deel van dat genot kunnen ervaren en dat ook al het andere leven op aarde meegeniet.

Mijn manier om met duurzaamheid aan de slag te gaan noem ik ‘doenzaam’: ik doe dus vooral. En als je doet wordt het na verloop van tijd vanzelfsprekend. In de wetenschap noemen ze dat ‘gedragsverandering’. Zo hebben we met z’n allen ons gedrag al vele malen veranderd: niet roken binnenshuis, hondepoep opruimen op de stoep, helm op op de brommer, gordel om in de auto – we vinden dat nu allemaal normaal, maar ik kan me nog andere tijden heugen…

Gezond verstand, een beetje passie en vooral handen uit de mouwen, dan komt het allemaal goed. Doen!

Niet zo...

 

Cursus GREP in InDesign op stoom

De cursus GREP in InDesign is begonnen. Er zijn al verschillende bureaus die de meerwaarde van de GREP-functie bij hun werkzaamheden (h)erkennen. Een slim besluit om middels deze cursus een vliegende start te maken.
Maar er is nog voldoende ruimte in mijn agenda om de cursus GREP in InDesign ook bij uw studio te geven.
Aarzel dan ook niet contact met mij op te nemen om de (flexibele) mogelijkheden te bespreken.
Ondertussen probeer ik met deze advertentie uw concullega’s te ontmoedigen ook een slim besluit te nemen 😉

Meer info: https://at-hageve.com/werk/cursussen/

Adv_MacFan_GREP

It’s not easy being green

(Kermit the Frog)

NPO Groen lanceerde deze week de NPO-Groen app waarmee ze  “…Nederlanders wil inspireren groener en bewuster te leven”. En dat inspireren spreekt mij erg aan. Ik behoor tot de school die ervan overtuigd is dat een schonere wereld alleen gaat lukken als mensen zich vrijwillig, van onderuit de samenleving, voor de toekomst van de Aarde willen inzetten. Dwang van bovenaf zal uiteindelijk alleen maar leiden tot verzet.

Alhoewel ik waarschijnlijk al een meer dan gemiddelde inspanning lever om duurzaam te leven vind ik altijd dat ik nog véél te weinig doe. Dus zo’n steuntje in de rug van de NPO kan nooit geen kwaad. Installeren die app dus.

Meteen komen er vragen voorbij over mijn huidige gedrag en wat ik daaraan nog kan verbeteren. Hoewel ik al de nodige vragen kan aftikken met ‘doe ik al’ kan ik voor deze week toch nog 6 doelen stellen. Ik moet nog wel even kwijt dat het voor mij lastig is alle vragen naar volle waarheid te beantwoorden. Geen enkele ‘vergroener’ houdt er rekening mee dat de gebruiker wellicht al elektrisch rijdt en deze stroom met eigen zonnepanelen en windmolen-aandelen opwekt. Ik voel me daarom niet aangesproken om de auto te laten staan en de trein te nemen.
Enfin, mijn taken deze week zijn:
– Ik verlaag mijn schermhelderheid
– Ik print niets
– Ik repareer mijn spullen
– Ik halveer vaatwastabletten
– Ik drink geen koffie

Bij iedere doelstelling staat een klein filmpje van een BN’er die mij het laatste zetje moet geven om door te pakken. Waarom moest ik ook alweer stoppen met koffiedrinken? Gerard Ekdom vertelt het mij precies:
“In Nederland drinken we gemiddeld 6,5 miljoen liter koffie. Dat is 1,5 hectares regenwoud wat er ook mee verdwijnt, want ja, door al die filters gebruik je heel erg veel papier. Alles bij mekaar opgeteld best erg veel. Nou, dus als je een week geen koffie drinkt, bespaar je niet alleen het milieu maar ook heel erg veel brandstof en ook regenwoud. Twee vliegen in één klap.            Nu jij weer.”

Nu ik weer. Bij de productie van koffie wordt heel veel water gebruikt, dat is een feit. Ook worden er bossen gekapt voor het kweken van allerlei gewassen waarnaar in de wereld grote vraag is: soja, palmolie, cacao en dus ook koffie. Ook het grootschalige gebruik van bestrijdingsmiddelen en de uitbuiting van boeren en hun gezinnen zijn ernstige bijprodukten van onze consumptiemaatschappij. Maar het gebruik van koffiefilters?

Beste Gerard: papier wordt gemaakt van hout met heel veel cellulose. Dat zijn voornamelijk naaldbomen. Tropische regenwouden bestaan voornamelijk uit hardhout boomsoorten waarvan ramen en kozijnen worden gemaakt. En trendy tuinmeubelen die we iedere drie jaar vervangen door weer meer trendy loungefauteuils. De Nederlandse havens zijn overigens de grootste doorgangsroutes voor al dat (vaak illegale) hardhout.

Maar goed, terug bij de koffie. Koffie heeft onweerlegbaar een grote impact op de Aarde, zij het om volstrekt andere redenen dan Ekdom ons wil doen geloven. De intenties zijn goed zullen we maar zeggen, dus snijdt dit voornemen zeker hout.
Toch knelt er iets: NPO Groen richt zich vooral, zo leid ik af uit de vragen, op mensen die nog nauwelijks bezig zijn met hun ecologische voetafdruk. Dat is helaas nog een grote groep, dus het effect van deze actie wordt vanwege de wet van de grote getallen nog best fors. Maar je moet dan dingen vragen die niet echt pijn doen: apparaten niet op stand-by maar helemaal uitzetten, minder voedsel weggooien, afval scheiden, meer lokale groenten eten, korter douchen; iedereen moet hier zonder al te veel moeite aan kunnen deelnemen.
Maar waarom dan helemaal geen koffie meer drinken? Waarom niet minderen: als u meer dan 1 kop koffie per dag drinkt uw gebruik halveren? Dat lijkt me én haalbaar én een mooie stap. Adviseer dan losse koffie of hervulbare pads waarmee je gedoseerd kunt zetten (geen koffie weggooien, geen overbodige cups op de afvalberg) en kies voor koffie met een erkend keurmerk (stimuleert handel in duurzame en verantwoorde productie voor mens én milieu). Dat zet deelnemers aan het denken, en dan kan zo’n vraag leiden tot gedragsverandering die ook ná die week nog effect heeft. En dat zijn écht twee vliegen in één klap.

Ik heb de filmpjes bij de andere doelen van deze week maar niet meer bekeken. Ik vrees namelijk dat mijn column dan veel te lang wordt, en dat kost dan weer veel extra stroom.
Blijf ik nog met wat dilemma’s voor de andere doelen: ik gebruik in mijn printer al papier dat gemaakt wordt van –in Nederland gekweekt– olifantsgras. Maar ik zal zo weinig mogelijk printen want niet printen is nog steeds beter dan milieubewust printen.
Ik tuur nu ook inmiddels naar mijn, in helderheid teruggedraaide, beeldscherm terwijl ik verblind word door de zon die mijn zonnepanelen strelen.
Maar ik zet door: vanmiddag ga ik proberen mijn hoofdtelefoon te repareren en neem me voor de vaatwastabletten te halveren. Ook voor mij valt er nog heel veel winst te behalen.

En tot slot nog een tip voor NPO-Groen: laat voor één keer die BN’ers eens links liggen en vraag mensen met gedegen kennis om makkelijk te behalen doelstellingen te formuleren en te onderbouwen om deze sympathieke actie tot een succesvol einde te brengen. En Gerard: doe waar je goed in bent, radio maken en doe daarnaast gewoon méé met de vernieuwde app van NPO-Groen. Je wordt er groener en wijzer van.

Piëzografie ‘Past – Present – Future’ gelanceerd

Tijdens de e-rally op 17 mei zijn de eerste twee gepersonaliseerde piëzo’s van at-hageve aangeboden aan e-pioniers Vincent Evers en Maarten Steinbuch.foto 1Vincent kennen we natuurlijk als gepassioneerd innovatie- en gadget-man die met ‘Leafplan’ een van de eerste EV-rijders van Nederland was. Nu is hij een gepassioneerd Tesla rijder.

Vincent Everts
Vincent Everts ontvangt zijn grafiek ‘Past – Present – Future’

Professor Steinbuch is hoogleraar mechanical engineering aan de TU in Eindhoven en een bevlogen inspirator van robotica en elektrisch vervoer.

Maarten Steinbuch
Maarten Steinbuch ontvangt zijn grafiek ‘Past – Present – Future’

Inmiddels is de verkoop gestart en kan iedereen die in het bezit wil komen van een unieke grafiek van de Tesla model S, al dan niet gepersonaliseerd, via deze website een exemplaar bestellen.

Wees er snel bij, want de oplage is beperkt!

Out of the (plastic) box

Ik heb een kennis, zo eentje die ‘no matter what’ altijd een kennis zal blijven. Ik noem hem even Thomas, want het gaat niet zozeer om hem maar om het gedachtengoed dat hij vertegenwoordigd.

Thomas was toevallig aanwezig op het moment dat ik met een groepje mensen in gesprek was over het probleem van de plastic soep en hoe dat uiteindelijk allemaal weer, letterlijk en figuurlijk, op ons eigen bord terugkomt. Ik kwam hierop omdat er deze week een alarmerend bericht van onderzoekers in de krant stond. Hun onderzoek naar de stand van de vislarven in de Donau bracht, als onverwachte bijvangst, aan het licht dat er meer plasticdeeltjes dan  visbroed in die rivier ‘zwemt’. Ze waren er niet naar op zoek, het maakte geen onderdeel van de onderzoeksopdracht uit, nee, ze werden er gewoon mee geconfronteerd en vonden het belangrijk genoeg om de noodklok te luiden.

Nu wisten we al dat er hele gebieden, zogenaamde gyres, in de oceanen zijn waar het werkelijk stikt van het plasic afval. Je moet wel van het type ‘de mens is nooit echt op de maan geweest, dat is allemaal in de studio opgenomen’ zijn om dit probleem te ontkennen. Ook meren ontspringen de dans niet, en wat het grootste probleem is dat –zodra die rommel in het water ligt en langzaam afbreekt in kleinere deeltjes en afzakt naar diepere wateren– er geen oplossing meer is om het alsnog op te ruimen.

De enige duurzame oplossing is om het probleem bij de bron aan te pakken: minder plastic gebruiken, cradle-to-cradle produceren en consumeren en het als asociaal zien om iets maar gewoon achteloos op straat of in de natuur te gooien. Tot die tijd moeten we proberen te voorkomen dat al dat zwerfafval dat er nog wel is, in het water terecht komt om daar vervolgens onderdeel te worden van de hiervoor beschreven plastic soep.

Er zijn wereldwijd verschillende groepen die, door actief zwerfafval te verzamelen, dit sluipende gevaar onder de aandacht van het grote publiek proberen te  brengen. Ze lopen daarmee een gerede kans om voor geestelijk gestoord aangezien te worden maar putten daar vooral kracht uit.

Maar goed, Thomas hoorde het verhaal meewarig aan en kwam al direct tot de conclusie dat ‘het probleem’ niet op te lossen was door het –hoe goed bedoeld ook– oprapen van het lokale afval. Want, zo redeneerde hij, al zou dat in de meest onwaarschijnlijke gedachte dat dat überhaupt in Nederland al zou gaan lukken, tot resultaat leiden, dan nóg zou dat voor de hele wereld maar een speldenprik of een druppel op de gloeiende plaat betekenen. Ja, Thomas houdt van metaforen en spreekwoorden en gezegdes. Al zijn eigen redeneringen worden onderbouwd met ‘blue ocean’-theorieën, ‘je moet het zien als een …’-versimpeldenkvormen, heel veel ‘omdenken’ en de onvermijdelijke ‘out-of-the-box’  theorie. Op zo’n moment weet je: deze discussie kun je niet winnen. Tegen deze draken legt iedere werkelijkheid het loodje. Want zelfs als je niks doet is dit weer erg ‘out-of-the-box’, want als je ‘out-of-the-box’ dénkt is het juist níet ‘out-of-the-box’ dóen weer heel erg ‘out-of-the-box’. U begrijpt, die discussietijd is beter te besteden.

Thomas’ conclusie was dat men het probleem zou moeten oplossen met nieuwe technologieën, want zo gaat dat met problemen: die worden uiteindelijk allemaal weer opgelost als het nijpend wordt.

Maar wat klopt er nu niet in deze redenatie? Ja, als ik een paar pet-flesje en drie plastic zakken per week van straat raap zal dat op zee niet tot significante verschillen leiden. Punt gemaakt met die druppel en die gloeiende plaat. Anderzijds: raap ik het níet op dan heeft dat ook geen negatieve effecten: 0-0 (of 1:1 voor de ‘halve fles vol’-denkers ;-)) dus.

OK, maar dan is het omgekeerde ook waar: ik gooi een blikje, flesje, tasje of iets anders in het bos en er gebeurt niks om je zorgen over te maken. ‘So far, so good’.

Ik weet niet of u wel eens buiten komt maar als ik daar ben krijg ik de indruk dat het op diverse plaatsen één grote vuilnisbelt is. Langs op- en afritten van wegen, bij bushaltes, langs fietsroutes, op stranden: overal ligt afval. Er ligt bijna zoveel dat je het niet meer ziet. ‘Door de bomen het bos niet meer zien’ zou Thomas zeggen. Maar wáár komt dat dan vandaan? Toch niet dat éne blikje van mij? Nee dat hadden we al weerlegd, toch?

Mmm, als ík het niet ben dan moeten al die anderen het gedaan hebben, want ja… die anderen zijn met veel meer dus dan tikt het ineens behoorlijk aan. Goed. Nou, probleem opgelost: die anderen doen dat, dus die anderen moeten het ook maar oplossen! En is  ‘die anderen’ niet een synoniem voor ‘men’? Ja toch. Nee… dat gaat wel goed komen want ‘men’ lost het wel op. Had Thomas tóch gelijk!
Niet híj, maar ik was de spreekwoordelijke ongelovige.

Heb ik u kunnen overtuigen?

Oh, gelukkig*!

*Gelukkig hebben we maar een kwart van de mensen nodig die er een gewoonte van maakt om één stuk zwerfafval per dag op te ruimen (en absoluut niet méér) om het acute probleem in korte tijd de wereld uit te helpen. En als die beweging ons aller denken en doen dan ook nog gaat beïnvloeden dan pakken we het probleem ook nog structureel, bij de bron, aan.

In de tussentijd behoort Thomas veilig tot de 75% meerderheid die aan de zijlijn blijft staan en lekker ‘out of the box’ gaan denken dat ‘men’ wel een oplossing voor de problemen bedenkt. Want we willen stiekem toch opgaan in de mainstream, de grote groep, de anonimiteit waarin we ons veilig wanen en we ons niet verantwoordelijk hoeven te voelen voor het individuele gedrag.