project zwerfafval

#Zwerfie – de kracht van 1

Opeens zit ik hier met een writer’s block.
Vandaag, 6 februari 2015, is #zwerfie jarig en de afgelopen dagen had ik fantastische verhalen in mijn hoofd om op mijn blog te plaatsen. Maar nu is mijn hoofd ineens helemaal leeg. Even lijken er geen woorden te zijn om deze kleine mijlpaal te vieren.

De laatste tijd kwamen uitspraken van Wubbo Ockels bijna dagelijks voorbij op mijn twitter-account vanwege de activiteiten rondom de Plastic Madonna.
De Plastic Madonna is een beeld van een moeder die haar kind borstvoeding geeft. Het 12 meter grote kunstwerk wordt gemaakt van gerecycled plastic zwerfvuil. Het thema is ontstaan uit de wetenschap dat al dat, door ons zo achteloos weggegooide, plastic uiteindelijk weer via de voedselketen bij onze kinderen op het bordje terugkomt.

We willen dit beeld in 2016, tijdens de Olympische Spelen op het strand van Rio de Janeiro exposeren. Maar we willen er vooral de kracht van 1 mee laten zien: als iedereen íets doet, maar niet niets, dan kunnen we met z’n allen iets groots voor elkaar krijgen. En dat is de echte kracht van deze actie.

En eigenlijk wil ik die boodschap aan iedereen uitdragen maar lukt het nu even niet.

De brief die Wubbo Ockels in 2014 aan ons richtte blijft door mijn hoofd spoken. En omdat ik het toch nooit mooier zou kunnen zeggen is het misschien maar goed dat ik dat nu ook maar niet probeer.

Lees met me mee en dan hoop ik dat u net zo geïnspireerd wordt als ik om alles op alles te zetten om onze kinderen een leefbaar en gezond ruimteschip Aarde na te laten. En dat dat gaat lukken dankzij de kracht van 1: u!

( Voor alle #zwerfies: gefeliciteerd en dank voor júllie kracht van 1!)

Open brief van Wubbo Ockels aan de mensheid.
Het is genoeg, we zijn te ver gegaan!!! De industriële revolutie heeft ons in een ongewenste situatie gebracht. We zijn door de natuur geraasd, we vernietigen onze levensbronnen. We moeten stoppen, we moeten veranderen, we moeten een ander pad kiezen, we moeten onze levens veranderen, en de manier waarop we zaken doen.
Laten we ‘het menselijke tijdperk’ begroeten. Laten we stoppen met de vernietiging van de aarde, van de mensheid; van ons. Laat het voor iedereen duidelijk zijn: we moeten een nieuwe houding vinden, een nieuwe cultuur, een nieuwe instelling, een nieuwe eenheid van de mensheid, voor ons voortbestaan.

We zijn geen bijen, die zonder bewustzijn een kolonie bouwen. We zijn geen neuronen, die zich niet bewust zijn van wat ze denken. Nee, we zijn intelligente wezens, en kunnen ons gedrag observeren. We zijn ons allemaal bewust van waar de mensheid naartoe gaat. We kunnen de mensheid in een betere richting krijgen, als we samenwerken. We kunnen een nieuwe religie creëren die ons allemaal samenbrengt.  

Er zijn veel religies die mensen samen krijgen, maar nooit alle mensen. De verschillende goden waarin mensen geloven, scheiden de mensheid juist in groepen. Dat heeft geleid tot conflicten en zelfs oorlogen. Deze religies zijn niet duurzaam. Maar als we in de mensheid geloven, zullen we geen conflicten meer hebben, omdat we één zullen zijn. We behoren allemaal tot deze mensheid, we kunnen allemaal in deze ‘hogere macht’ geloven. De God van de mensheid is in ons allemaal. We kunnen ons niet achter deze God verstoppen, omdat het in ons zit. We kunnen ons niet verbergen voor de verantwoordelijkheid voor onszelf.  

Geloven in de mensheid is een andere manier van denken. Een bewustzijn van waar we zijn en wat de aarde voor ons betekent. De noodzaak om die aarde te beschermen is een steeds grotere noodzaak geworden. De ruimtevaart heeft ons een spiegel voorgehouden. We zijn nu echt waar we zijn: op een prachtige planeet, waar we niet zonder kunnen. We zijn allemaal astronauten van het Ruimteschip Aarde.  

Onze wil is de sleutel. Het geloof in de mensheid zal ons die wil geven. Onze religie zal ons helpen om die wil te uiten. Deze religie moet z’n vorm krijgen: we moeten symbolen, rituelen en kunst maken om ons geloof in de mensheid te uiten. Vooral de jeugd moet aangesproken worden. Zij zijn de toekomst: ze willen genieten van de natuur, en van de aarde. Hun idolen kunnen een voorbeeld zijn. Festivals kunnen de boodschap uitstralen. Artiesten kunnen de juiste woorden vinden, die hun harten raken.  

Laat elk van ons helpen om onze religie vorm te geven. Laat elk van ons zijn geloof uitspreken in een duurzame mensheid.  

#Zwerfie – een tussenstand

6 Juni ‘bestaat’ #zwerfie vier maanden. Je kunt je haast niet voorstellen dat het pas zo kort geleden is!

En wat is er allemaal gebeurd in die 4 maanden: op topsy.com zie ik dat er al bijna vijfentwintigduizend tweets met #zwerfie de wereld ingeslingerd zijn, dat @zwerfie ruim negenhonderd volgers heeft, dat het #zwerfie-Flipboard magazine meer dan tweeduizend lezers heeft en al bijna vierendertigduizend keer geflipped is om te kijken naar de ruim vierduizend artikelen.
Ik vind het haast onwerkelijk. En dat is nog niet alles.

foto

Natuurlijk staat bovenaan de piramide van zwerfies  ‘Grote Zwerfie’ Peter Smith van Klean, die mij (en vele anderen) op het spoor van ‘het monster’ zwerfafval zette. En deze lonely nut heeft een beweging op gang gezet waaruit uiteindelijk #zwerfie  ontstaan is.
Ik ga verder geen namen noemen (Else, Anne, René, Martin, Dirk, Ellen, Sonja…) want je gaat geheid mensen vergeten.

#Zwerfie is inmiddels ingezet als nieuwe naam voor Peter’s ‘De Lente Verwelkomen’ die nu ‘zwerfiedag’ heet, het bevrijdingsfestival Utrecht nam #zwerfie als thema, er is een zwerfie-bingo van Dopper, er zijn zwerfie-busters die met elkaar contact houden, een zwerfie-flipboard en een zwerfie-artie, een PicBadge,  er zijn volgers die zich solo inzetten onder klinkende namen als prinses zwerfie, zwerfietje  en zwerfie zwijn, er zijn dichters, fotografen, (amateur)kunstenaars die allerlei kunstwerkjes met zwerfafval maken, er is een ‘raad de zwerfie’ en,  last but not least, een 30-dagenchallenge van @Klean_nl waaraan een grote groep mensen behoorlijk fanatiek deelneemt.
Ook was #zwerfie al onderwerp in allerlei kranten en tijdschriften en op regionale en landelijke tv en radio, waaronder VARA’s ‘vroege vogels’ op zondagochtend (érrugh vroeg, trouwens ;-)).

Vier maanden. Ik bedacht alleen de naam, en een hele groep mensen –die elkaar voornamelijk via social media kennen– hebben al zoveel bereikt met persoonlijke initiatieven, elkaar motiveren, zonder winstbejag, gewoon omdat we allemaal snappen dat het zo niet verder kan. En ik geloof nu dat deze groep de komende tijd nog veel groter zal worden en we de eerste verjaardag van #zwerfie in 2015 met een hele grote groep zullen vieren!

En ik ben trots dat we met z’n allen, zonder een echte organisatie of plan de campagne maar met passie en doorzettingsvermogen al zo ver gekomen zijn. En wat mij betreft is dit pas het begin!

BmJ4fmpIYAE-edT

Een nieuw geluid in 2014

Het afgelopen jaar heb ik geprobeerd via de sociale media anderen te inspireren ook eens een stuk zwerfafval op te rapen. Een foto als levende bewijs dat je in een half uurtje een ongelooflijke hoeveelheid recycleerbaar plastic, dat anders  gedoemd zou zijn tot de wereldwijde plastic soep, kunt verzamelen. Een kleine moeite voor een groot goed: een leefbare wereld voor onze kinderen en hun kinds kinderen.
Dit jaar heb ik een nieuw thema bedacht om aandacht te vragen voor zwerfafval en om daarmee hopelijk een kettingreactie te starten in mijn netwerk.

Met enige regelmaat wil ik een zwerfie op mijn twitteraccount plaatsen. Een zwerfie, u voelt hem al aankomen, is een selfie met een stuk zwerfafval in beeld. Als anderen deze zwerfies weer doorsturen of, nog beter, een eigen zwerfie maken en verspreiden kunnen we samen in geen tijd héél Nederland schoon krijgen.
En als we dan uiteindelijk bereiken dat er een gedragsverandering ontstaat waarbij het als asociaal gezien wordt afval op straat te gooien, dan houden we Nederland schoon. Twitter maar eens naar de hashtag #zwerfie, maar nog belangrijker: doe eens mee!

zwerfie_1

Duurzaam doen

In mijn zoektocht naar wat ik nog meer zou kunnen doen om een bijdrage aan een betere wereld te leveren kwam ik in contact met Peter Smith van stichting Klean. Peter zet zich in voor het terugdringen van zwerfafval met als uitgangspunt: Klagen Loont Echt Absoluut Niet (KLEAN in het kort). Een van de thema’s van zijn  campagne is dat, als een kwart van de inwoner van Nederland iedere dag één stuk zwerfafval zou opruimen (en dat is toch een kleine moeite, zeg nou zelf), er in no time een ‘tekort’ aan zwerfafval zou zijn.

Al jaren maak ik bijna dagelijks een wandeling van een halfuur om even uit te waaien. Toch kreeg ik er steeds meer moeite mee om dit vol te houden omdat het wandelen op zich mij weinig aansprak. Een jaar geleden ben ik dit halfuur gaan combineren met het rapen van recycleerbaar zwerfplastic, plastic dat eigenlijk in de Plastic Heroes-zak hoort. Eerst nog wat schuchter (wat zullen mensen van mij denken), maar nu behoorlijk fanatiek. Om ook anderen te motiveren afval op te ruimen besloot ik mijn ‘oogst’ –een plastic draagtas vol plastic van de straat– op mijn twitteraccount te posten.
Nu heeft het wandelen voor mij meer zin gekregen en kan tegelijkertijd meehelpen aan het terugdringen van de plastic soep.
Een win-winsituatie!

Hier is het resultaat van een jaar plastic rapen: